top of page
Zoeken
  • Gerrit en Damiët

De Corona Monologen

Ik schrijf en film mijzelf door het landschap overwegingen; van mijzelf,

mijn omgeving en wat ik in de media hoor. Graag creëer ik compassie

en nieuwsgierigheid voor alle stemmen die er nu eenmaal zijn, zodat

we de ander én onszelf recht in het hart aan kunnen kijken.

De moed in de schoenen. 1 april 2020

175.

Ik kijk naar het getal en mijn lijf zakt een centimeter of 10 in elkaar.

Dat is zo veel meer dan gisteren. Gisteren waren er 93 nieuwe doden,

daarvoor geloof ik 132 of zo, en nu dan weer dit!

Mijn lijf gaat rillen. Het hoofd doet wat zeer. En kan het zo zijn dat

ik pijn heb als ik slik? Nog maar een keertje proberen. Nee, toch

niet. Of ja, misschien toch wel. Even in de gaten houden.

Ik zou toch niet.

Nee, natuurlijk niet. Kom Gerrit, je beweegt veel, loopt en fietst drie

uur per dag, je drinkt geen alcohol, vooruit, je snoept wel iets te

veel, maar je eet fruit en veel groente en lang niet iedere dag vlees

en zo voort et cetera.

Zal wel weer een psychosomatisch dingetje zijn, denk je ook niet?

Nou, ik voel me anders echt slap, ik héb hoofdpijn en mijn nek en…

HOU OP!

Als ik even stil val, nee, als ik mijzelf dwing even stil te vallen, merk

ik dat de tranen tegen de oogleden drukken, die zacht kloppen om

even een klein puntje te maken.

Ik merk dat ik idioot meer van mijn vrouw hou, dat ik haar alleen

maar heel lang, zeg een jaar of 10 achter elkaar, vast wil houden

en mijn dochter iedere dag een vier gangenmaaltijd wil bereiden,

gewoon, omdat het kan en omdat ik ook zo schandalig veel van

haar hou en….

Dat ik onzeker ben en de boel even niet hoog wil houden.

Ja, ik schaam me ook kapot voor dit gevoel, want jezus nog an toe,

wat ontzettend niets aan de hand is er met mij, ik bén niet ziek, ik

hóef niet op een belangrijke operatie te wachten omdat Corona nu

voorgaat en ik daarom nog maanden in pijn leef, ik kén niet

iemand die er levensbedreigend aan toe is.

En toch zak ik nu even in elkaar. ik vraag mijzelf nadrukkelijk

permissie om nu even niet met volle kracht vooruit online het

verschil te maken als coach, of zoals iemand zei ‘

’nu wordt het kaf van het koren gescheiden, de ZZP-ers van de

échte ondernemers ‘

Ik ontwijk dit dreigement met een heerlijke maaltijd die ik voor

mijzelf bereid: asperges met een ui-en-ei-en-botersaus, dikke friet

uit de oven, een vegetarische Italiaanse burger en rabarber.

De moed zit nu even in mijn schoenen.

En ik trek mijn schoenen uit.

Morgen weer verder.

En o ja, toch maar even die persconferentie kijken straks.

Of nee? Niet doen?

Zucht.

10 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

De Corona Monologen

Ik schrijf en film mijzelf door het landschap overwegingen; van mijzelf, mijn omgeving en wat ik in de media hoor. Graag creëer ik compassie en nieuwsgierigheid voor alle stemmen die er nu eenmaal zij

De Corona Monologen

Hier een Corona Monologenfilmpje met als onderwerp de anderhalvemetereconomie en hoe je toch op afstand contact kunt maken. Veel plezier en hieronder de link. Fijne dag! Gerrit Streekstra. https:/

De Corona Monologen

Ik schrijf en film mijzelf door het landschap overwegingen; van mijzelf, mijn omgeving en wat ik in de media hoor. Graag creëer ik compassie en nieuwsgierigheid voor alle stemmen die er nu eenmaal zij

Commentaires


bottom of page