top of page
Zoeken
  • Gerrit en Damiët

De Corona Monologen

Ik schrijf en film mijzelf door het landschap overwegingen; van mijzelf,

mijn omgeving en wat ik in de media hoor. Graag creëer ik compassie

en nieuwsgierigheid voor alle stemmen die er nu eenmaal zijn, zodat

we de ander én onszelf recht in het hart aan kunnen kijken.

WIJ HEBBEN NOG NIETS. 6 april 2020

Er is een donkere stem in mij.

Zij vertelt mij dat er nooit iets verandert.

Zij vertelt mij dat het heel gemakkelijk uitvoerbaar is, allemaal.

En dat het niet gaat gebeuren.

Niet omdat mensen te dom zijn, of zelfs te egoïstisch van binnen.

Nee, ik geloof dat mensen in wezen deugen.

Het gebeurt niet omdat wij mensen zijn.

En mensen, mijn lieve lezer en lezeres, leven vanuit angst.

Ook ik.

Angst is goed wanneer je moet vluchten, of vechten, of als je even

heel stil moet zitten, zoals nu, in je huis, op afstand van elkaar.

Dat gaat best prima, toch?

Angst is slecht als er iets totaal omgedraaid moet worden.

Als je datgene waar je bang voor bent willens en wetens dient te riskeren.

En dat doen wij niet, omdat wij niet over de horizon van onze eigen angst

heen kunnen kijken.

Wij hebben niet die blik.

Wij zijn verslaafd aan angst.

Stoppen met roken is niet simpelweg de handeling niet uitvoeren.

Stoppen met roken is het fenomeen roken uit te leven bannen.

Zolang angst een rol speelt, leidt het ons de weg.

De angst voor het onbekende en daarom alles bij het zelfde je houden.

De angst om vergeten te worden en daarom mensen bij je houden.

De angst om te verliezen van de ander en daarom de ander onderdrukken.

De angst om onvrij te zijn en daarom jezelf verzekeren van zekerheden.

De angst om jezelf te voelen en daarom alcohol en zoetigheid gebruiken.

De angst voor pijn en daarom jezelf in slaap sussen met middelmatigheid.

De angst voor afwijzing en daarom vriendelijkheid boven eerlijkheid stellen.

De angst voor de dood en daarom altijd haast hebben om te leven.

Maar verreweg de allergrootste angst is er eentje die weinig aandacht krijgt.

De verzengende angst voor de liefde.

De alles verterende angst dat de dingen voorgoed lukken.

De onbeschrijfbare angst voor de totale overgave aan de ander.

De gekmakende angst dat datgene dat nu voor het oprapen ligt, gewoon kan.

Wat er voor het oprapen ligt, is de ongelooflijk makkelijke mogelijkheid

om de hele wereld met elkaar te verbinden. Als iets deze pandemie ons

leert, dan is het dat wanneer een chinees niest, wij verkouden worden.

De consequentie is zeer eenvoudig.

Wij kunnen alles met elkaar oplossen.

Wij kunnen het klimaat samen beter maken.

Wij kunnen armoede bestrijden.

Wij kunnen machtsmisbuik vernietigen.

Wij kunnen zorgen dat iedereen geld heeft en voedsel en medicijnen en

onderwijs krijgt.

Maar ja, daarvoor moeten wij de dingen alles verdelen.

Daarvoor moeten we erkennen dat niets van jou is.

Kennis, grond, tijd, ruimte, gevoelens, ideeën, gedachtes, grondstoffen.

Ze zijn niet van jou.

Ze zijn van ons.

Samen.

Maar dat gaat niet gebeuren.

Omdat jij en ik te bang zijn.

Dat we daardoor alles kwijt raken.

En daarom hebben wij niets

Nog niet..

9 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

De Corona Monologen

Ik schrijf en film mijzelf door het landschap overwegingen; van mijzelf, mijn omgeving en wat ik in de media hoor. Graag creëer ik compassie en nieuwsgierigheid voor alle stemmen die er nu eenmaal zij

De Corona Monologen

Hier een Corona Monologenfilmpje met als onderwerp de anderhalvemetereconomie en hoe je toch op afstand contact kunt maken. Veel plezier en hieronder de link. Fijne dag! Gerrit Streekstra. https:/

De Corona Monologen

Ik schrijf en film mijzelf door het landschap overwegingen; van mijzelf, mijn omgeving en wat ik in de media hoor. Graag creëer ik compassie en nieuwsgierigheid voor alle stemmen die er nu eenmaal zij

Comments


bottom of page