top of page
Zoeken
  • Gerrit en Damiët

De Corona Monologen

Goedendag! Ik begin deze monoloog met een prachtig gedicht dat ik deze

morgen las in een overlijdensadvertentie in de Volkskrant.


"De Ware mens blikt in de diepte

en dwaalt niet over het oppervlak

Hij zorgt voor de vrucht

en laat de bloem voor wat hij is

Hij laat het een en kiest voor het ander."


Uit: Tao te King 38 van Lao Tse.


Dit inspireerde me een blog te schrijven over schaduwkracht, een geliefd thema

van mij dat in mijn ogen juist nu aandacht verdient. Hoe en waarom kun je in dit

blog lezen.


Ik schrijf en film mijzelf door het landschap overwegingen; van mijzelf,

mijn omgeving en wat ik in de media hoor. Graag creëer ik compassie

en nieuwsgierigheid voor alle stemmen die er nu eenmaal zijn, zodat

we de ander én onszelf recht in het hart aan kunnen kijken.

Schaduwkracht. 17 april 2020

De anderhalve meter economie zet ons op afstand van elkaar.

We zwaaien vriendelijk via Skype of Zoom, onze oudere ouders wuiven

door de ramen naar kind en kleinkind. En steeds meer knikken wij kort

en vriendelijk naar elkaar als we het anderhalve-meter-blokje-om op

straat in acht nemen.

We missen nabijheid, een zoen, een arm, een omhelzing en vooral de

vanzelfsprekendheid om geen afstand te hoeven houden, zodat we dat

per keer, per persoon, zelf mogen bepalen.

Dat je niet meer hoeft op te letten, om te kijken, te spieden.

De grap, of beter gezegd, wat mij hierin opvalt, is dat deze crisis een

fysieke manifestatie is van wat er op gebied van communicatie altijd al

gebeurt. We spieden constant naar elkaar. Met andere woorden: waar

we normaal mentaal en in het hart afstand houden, daar voelen we dat

nu ook lichamelijk.

Hoe vaak hou jij afstand van mensen, behalve lijfelijk?

Hoe houd jij emotioneel afstand van anderen?

Hoe zorg jij ervoor dat mensen mentaal niet te hard binnenkomen?

Hoeveel van je hart ken jezelf en toon je aan anderen?

Nou, ik betrap me er nu op dat deze lijfelijke quarantaine in mij veel

herkenning oproept naar wat ik bescherm. Tegenhouden om te overleven.

Wat ik merk is dat mijn bescherming naar jou vooral een bescherming

naar mijzelf is.

Ik merk ook op straat dat er een glijdende schaal is: slecht in contact

staan met jezelf is minder contact maken met mij in het passeren. Dat

gaat van glimlach via een korte knik naar een norse blik. Van rustig

ruimte maken naar enig ongeduld naar stuurs doorlopen.

Wat ik als één van de grootste mooie mogelijkheden zie, is dat we met

elkaar op een andere manier contact kunnen gaan maken. En dat begint

met het contact dat je met jezelf hebt.

Wanneer ik werkelijk zie en voel wie ik ben en dat durft te tonen, zal

mijn contact met jou veranderen, zich verdiepen. Dat vraagt tijd, moed

en oefening. Mijn leven wisselen angst en moed elkaar af.

Voor wat mij betreft is dat het kijken naar dingen die ik achterhoud, uit

angst dat wanneer ik dat niet doe, het afgepakt zal worden. In de dingen

die ik achterhoud zit een groots talent dat de wereld mag zien.

In mijn geval ( en dat zeg ik uiteraard nu met veel schroom ) is dat ik door

mensen heen kijk. Ik zie wat je toont en meteen ook wat je achterhoudt.

Je laat een boom zien en ik zie het hele bos, met beekjes, kreupelhout en

vallende takken.

In dat achtergebleven gebied zie ik prachtige kwaliteiten die je, om goede

redenen, weglaat in de communicatie. En ook voor jezelf achterhoudt.

Schaduwkracht.

Ik wens je dit toe. In mijn geval is de reis die ik daarvoor te maken had èn

heb wel iets meer dan anderhalve meter….

11 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

De Corona Monologen

Ik schrijf en film mijzelf door het landschap overwegingen; van mijzelf, mijn omgeving en wat ik in de media hoor. Graag creëer ik compassie en nieuwsgierigheid voor alle stemmen die er nu eenmaal zij

De Corona Monologen

Hier een Corona Monologenfilmpje met als onderwerp de anderhalvemetereconomie en hoe je toch op afstand contact kunt maken. Veel plezier en hieronder de link. Fijne dag! Gerrit Streekstra. https:/

De Corona Monologen

Ik schrijf en film mijzelf door het landschap overwegingen; van mijzelf, mijn omgeving en wat ik in de media hoor. Graag creëer ik compassie en nieuwsgierigheid voor alle stemmen die er nu eenmaal zij

Commenti


bottom of page